Μια από τις διαπιστώσεις του Γάλλου traditionalist φιλοσόφου Ρενέ Γκενόν (René Guénon, 1886-1951) ήταν αυτή της αντιστροφής (inversion) στον σύγχρονο κόσμο που έχει αποκοπεί από την Παράδοση. Η αντιστροφή, όπως δηλώνει το όνομα της, αφορά την απαξίωση των παραδοσιακών σταθερών του Ανθρώπου της Παράδοσης, και την υιοθέτηση των αντιθέτων τους.
Για παράδειγμα, ο παραδοσιακός άνθρωπος ένιωθε περήφανος για την συμμετοχή του σε ένα Έθνος και μιας Πατρίδας. Ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει ενοχές όταν μιλάει πολύ για Έθνος ή Πατρίδα, και κατηγορείται μάλιστα ως Εθνικιστής ή υπερπατριώτης.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος είχε ως αξίες την Οικογένεια, και θεωρούσε ως αρετή μια γυναίκα να είναι παρθένα την ημέρα του γάμου της. Μια τέτοια γυναίκα θεωρείται σήμερα περίεργη, σεμνότυφη, πιθανώς προβληματική ή "περίεργων" θρησκευτικών αντιλήψεων.
Ο παραδοασιακός άνθρωπος πίστευε στο Θεό και συμμετείχε στην ζωή της Εκκλησίας και της Ενορίας. Ένας άνθρωπος που μιλάει για το Θεό και βρίσκεται κοντά στην Εκκλησία κατηγορείται ότι χάνει το χρόνο του ή ότι είναι παράλογος ή παρωχημένος.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος μισούσε τον τζόγο και τα τυχερά παιχνίδια, θεωρώντας τα ως ηθικά επιζήμια. Ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί διασκέδαση το να παίζει Στοίχημα ή να πηγαίνει στο Καζίνο ή να στοιχηματίζει στο Χρηματιστήριο επιδιώκοντας τον εύκολο πλουτισμό.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος σεβόταν τον Βασιλιά, τους Βουλευτές, τους Υπουργούς, τους Καθηγητές, τους Επίσκοπους, τους Αξιωματικούς, τους Δασκάλους. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν σέβεται κανένα, αλλά θεωρεί πως όλοι είμαστε το ίδιο, και ίσα ίσα όσοι ξεχωρίζουν από τον Μέσο Όρο ίσως να είναι διεφθαρμένοι ή ανήθικοι.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος θεωρούσε επαίσχυντους τους ομοφυλόφιλους που δημόσια εξέφραζαν την προτίμηση τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος θεωρείται σήμερα κακός, καταπιεστικός, μη έχοντας ανοχή για τις "διαφορετικές" σεξουαλικές προτιμήσεις.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος θεωρούσε πως η αλλαγή της εμφάνισης με πολλά στολίδια, καλλυντικά, βαφές, κτλ. ήταν επαίσχυντη και σημάδι κακού χαρακτήρα. Ο σύγχρονος άνθρωπος επιδιώκει το στολισμό του και την επιτηδευμένη εμφάνιση, μη διστάζοντας καν να χειρουργηθεί για να γίνει πιο "ωραίος".
Ο παραδοσιακός άνθρωπος εξήρε την αρετή της αποταμίευσης, της κατανάλωσης με μέτρο, και της απλοχεριάς προς συγγενείς και φίλους. Ο σύγχρονος άνθρωπος επιθυμεί τον επιδεικτικό πλουτισμό, την επίδειξη του πλούτου, την απόκτηση όλο και πιο ακριβών πραγμάτων, θεωρώντας ως πιο καλό αυτόν που μπορεί να ξοδεύει περισσότερα, και όχι αυτόν που μπορεί να είναι ικανοποιημένος με λιγότερα.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος ήταν έτοιμος να γίνει στρατιώτης για την πατρίδα, και ακόμα και να πολεμήσει με ενθουσιασμό και αυταπάρνηση γι' αυτήν. Ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί τη στρατιωτική θητεία αγγαρεία, και τρομάζει στην ιδέα ενός πολέμου, ακόμα και ενός δίκαιου αμυντικού πολέμου.
Ο παραδοσιακός άνθρωπος θεωρούσε απαραίτητη την απελευθέρωση των υπό κατάληψη εθνικών εδαφών. Ο σύγχρονος άνθρωπος δέχεται αγόγγυστα τον αποικισμό της ίδιας του της πατρίδας από ξένους.
Υπάρχουν τόσα πολλά παραδείγματα των διαφορών που έχουν επέλθει ανάμεσα στον άνθρωπο της Παράδοσης, και τον σημερινό άνθρωπο, που δεν μπορούν εύκολα να απαριθμηθούν. Το σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη της μεγάλης Αντιστροφής, και να αναρωτηθούμε αν μια τόσο δραστική μετατροπή των αξιών αιώνων και χιλιετιών υποδηλώνει την πρόοδο της ανθρωπότητας ή της σήψη του σημερινού πολιτισμού της.
15 Νοε 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου